Πλεονεκτήματα της κάψουλας

Το 1500 π.Χ., η πρώτη κάψουλα γεννήθηκε στην Αίγυπτο.

Το 1730, οι φαρμακοποιοί στη Βιέννη άρχισαν να φτιάχνουν κάψουλες από άμυλο.

Το 1834, η τεχνολογία κατασκευής καψουλών κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στο Παρίσι.

Το 1846, η τεχνολογία κατασκευής σκληρών καψουλών δύο τμημάτων αποκτήθηκε με διπλώματα ευρεσιτεχνίας στη Γαλλία.

Το 1848, κυκλοφόρησαν οι κάψουλες δύο τεμαχίων. Από τότε και στο εξής, τα άδεια σκληρά κελύφη καψουλών εισήλθαν στον ιατρικό κόσμο και έγιναν δοχεία συσκευασίας φαρμάκων.

Το 1874, ξεκίνησε η βιομηχανική κατασκευή σκληρών καψουλών (Hubel) στο Ντιτρόιτ και ταυτόχρονα εισήχθησαν διάφορα μοντέλα.

Το 1888, η Parke-Davis απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την κατασκευή σκληρών καψουλών στο Ντιτρόιτ (JB Russell)

Το 1931, η ταχύτητα κατασκευής καψουλών της Parke-Davis έφτασε τις 10.000 κάψουλες ανά ώρα (A. Colton)

Ως ιδανικό υλικό συσκευασίας φαρμάκων, τα κενά σκληρά κελύφη καψουλών χρησιμοποιούνται ευρέως σε φαρμακευτικά παρασκευάσματα. Διανέμονται κυρίως σε μορφή σκόνης, υγρού, ημιστερεού, αλοιφής, δισκίων και άλλων παρασκευασμάτων. Μπορούν να αποσυντεθούν γρήγορα, αξιόπιστα και με ασφάλεια. Έχουν τα ακόλουθα πλεονεκτήματα:

1) Όμορφη λάμψη και εύκολο στην κατάποση.

2) Αποτέλεσμα κάλυψης: Μπορεί να καλύψει την δυσάρεστη πικρία και οσμή του φαρμάκου και να προστατεύσει και να σταθεροποιήσει το ασταθές περιεχόμενο.

3) Υψηλή βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου: Οι κάψουλες δεν απαιτούν κόλλα και πίεση κατά την παρασκευή όπως τα δισκία και τα χάπια, επομένως διαλύονται γρήγορα και απορροφώνται καλά στο στομάχι και τα έντερα.

4) Καλύτερη προστασία των φυτικών προϊόντων: Χωρίς την υψηλή θερμοκρασία και την υψηλή πίεση που προκαλεί η πρέσα δισκίων, μπορεί να διατηρηθεί η φυσική κατάσταση των φυτικών φαρμακευτικών υλικών στην κάψουλα.

5) Μπορεί να παρασκευαστεί σε παρασκευάσματα παρατεταμένης αποδέσμευσης και σε σύνθετα παρασκευάσματα:

Το φάρμακο μπορεί να απελευθερωθεί σε χρόνο και τοποθεσία (συστήματα με εντερική επικάλυψη, παλμικά και άλλα συστήματα απελευθέρωσης φαρμάκου). Εάν το φάρμακο μετατραπεί πρώτα σε σωματίδια και στη συνέχεια χρησιμοποιηθούν πρώτες ύλες ζελατίνης και υλικά με διαφορετικούς ρυθμούς απελευθέρωσης, μπορεί να επιτευχθεί το αποτέλεσμα της απελευθέρωσης χρονισμού και θέσης. Επομένως, οι κάψουλες είναι ιδανικές δοσολογικές μορφές για την ανάπτυξη παρασκευασμάτων παρατεταμένης απελευθέρωσης και σύνθετων παρασκευασμάτων.

6) Η διαδικασία συνταγογράφησης και προετοιμασίας είναι απλή, βολική για βιομηχανοποίηση και αυτοματοποίηση της παραγωγής.